04-07-2011

 

Rondreis door Centraal Amerika

Na de Engelse lessen, bij de projecten van Edventure in Guatemala, met een voldaan gevoel afgesloten te hebben was het tijd om Centraal Amerika te gaan verkennen. 31 januari kwam mijn vriendin ‘Judith’ aan in Guatemala City waar ik haar heb opgehaald om die avond te overnachten in Antigua. Na elkaar drie en halve maand niet gezien te hebben was het heerlijk om weer samen te zijn in de schitterende koloniale stad Antigua. Hiervandaan zijn we doorgereisd naar het Meer van Atitlan met een bezoek aan mijn gastgezin van het project EsperanzArte. Via dit project hebben we een indrukwekkende Maya ceremonie bijgewoond waar we veel over onszelf en de toekomst te weten kwamen. Deze dagen konden we genieten van het oh zo mooie meer en de gastvrijheid van het gastgezin.

Vanuit Guatemala zijn we doorgereisd naar Mexico waar we veel Steden, Maya dorpen, ruïnes, stranden en mooie natuurgebieden bezochten. Na het bezoeken van de ruïnes van Monte Alban, Uxmal, Chitchen Itza en Tulum waren de ruïnes van Palenque voor ons het meest indrukwekkend. Hier sliepen we in de jungle vlak bij de ruïnes waar we midden in de nacht gewekt werden door brulapen. Ook zijn we in de omgeving van Palenque naar de sprookjesachtig blauwe watervallen van Aqua Azul geweest. 
Vanuit de koloniale stad San Cristobal de las Casas hebben we een bezoek gebracht aan Canyon del Sumidero. Dit is een rivier tussen meters hoge bergen waar we krokodillen en apen gespot hebben. Ook hebben we hier een bezoek gebracht aan het indianendorp San Juan Chamula en de meters hoge watervallen van Chifflon. Naast San Cristobal de las
 
Casas vonden we de steden Oaxaca, Veracruz, Valladolid en Merida erg sfeervol en indrukwekkend. Vanuit het gezellige Valladolid hebben we een bezoek gebracht aan één van de vele ondergrondse cenotes (zinkgaten) waar je kunt zwemmen in helder blauw water. Vanuit Tulum, waar Maya ruïnes aan de kust liggen, zijn we een dag naar het plaatsje Akumal geweest waar we voor de kust in het wild tussen groene zeeschildpadden hebben gezwommen.

Vanuit Tulum (Mexico) zijn we doorgereisd naar het Caribische eiland Caye Caulker (Belize). Caye Caulker wordt ook wel “Barefoot Island” genoemd. Het eiland heeft zijn naam te danken aan de Caribische sfeer en de zeer vriendelijke locals die op blote voeten rondlopen. Op dit eiland hebben we een snorkeltour gedaan waarbij we konden zwemmen tussen zusterhaaien, pijlstaartroggen die door al het toerisme redelijk tam waren, een hele gave ervaring! 
Vanuit Belize zijn we doorgereisd naar Guatemala om een bezoek te brengen aan de ruïnes van Tikal en Rio Dulce. Voor ons bezoek aan de ruïnes van Tikal verbleven we in het pittoreske dorp Flores dat gelegen is op een klein eiland te midden van een meer. De ruïnes van Tikal zijn gelegen in een erg groot park, met indrukwekkende maya ruïnes in de jungle. Vanuit Flores zijn we vertrokken naar Rio Dulce waar we verbleven in een bungalowpark aan de rivier. Hier hebben we een waterval bezocht met kokende waterbronnen en een boottocht gemaakt die uitkwam in de Caribische Zee in het plaatsje Livingston.

Guatemala achtergelaten zijn we doorgetrokken naar Honduras om een aantal dagen te verblijven op het Bay Island ‘Roatan’. Op dit eiland in de Caribean heb ik in vier dagen de cursus PADI open water diver afgerond en konden we heerlijk genieten van witte stranden en palmbomen. Door het mooie, diepe rif en de onderwater fauna is dit een schitterende locatie om te duiken.
Na een lange rit door het binnenland van Honduras zijn we aangekomen in Nicaragua. Hier hebben we een bezoek gebracht aan de koloniale stad Granada, gelegen aan het meer van Nicaragua. Hiervandaan hebben we een bezoek gebracht aan de Masaya vulkaan met mooie vergezichten en lavatunnels. Voor onze doortocht naar Costa Rica hebben we nog een poging gewaagd om op een surfplank te blijven staan op de wilde golven van San Juan del Sur.

In Costa Rica zijn we direct doorgereisd naar San José om mijn ouders van het vliegveld te halen die ons drie weken zouden vergezellen in Costa Rica en Panama. Ook hebben we met Ed het nachtleven van San José ontdekt. Na het verkennen van de stad zijn we met een huurauto van Edventure Costa Rica ingegaan om als eerste een bezoek te brengen aan de Poás vulkaan waar in samenwerking met de stichting Alpe d’HuZes de Pocho 2012 verreden zal worden. Acht keer deze vulkaan beklimmen voor de kankerbestrijding. Meer informatie over de Pocho kunt u vinden op de volgende link:http://www.edventure.biz/nl/content/pocho-reizen

Na de Poás vulkaan zijn we doorgereden naar Monte Verde waar we ons gewaagd hebben aan een canopy tour en een bezoek aan het nationale park. De canopy tour was erg gaaf met een ‘superman’ (hangend op je buik over een kabel van 1km) en een tarzan swing (vrije val van 45 meter gevolgd door een swing). Vanuit Monte Verde zijn we doorgereisd naar Arenal waar we een waterval, hot springs en hangbruggen in een nationaal park bezochten. Voor de reis naar Tortuguero moesten we de huurauto achterlaten om vervolgens met een bootje over een rivier bij de bestemming te komen. In Tortuguero zijn we vroeg opgestaan om het wildlife te spotten van het nationale park met een kanotour. Onze gids kon echt ieder dierengeluid nadoen wat een leuk effect gaf toen we een boom met brulapen passeerden. 
Van Totuguero zijn we in zuidelijke richting gereisd naar Puerto Viejo, een kustplaats naast het nationale park Cahuita. Hier hebben we een snorkeltour gedaan gevolgd door een wandeling door het nationale park waar we vele diersoorten tegen kwamen.

Vanaf Puerto Viejo zijn we de grens over gestoken naar Panama. De grensovergang was een oude, smalle spoorbrug met een aantal oude planken erover. Later bleek tot ons verbazing dat hier zelfs nog een vrachtwagen overheen kon. In Panama kwamen we na een busrit en boottocht aan op het eiland Bocas del Toro waar we dolfijnen gespot hebben. Hiervandaan hebben we een lange busrit gemaakt naar Panama City om een bezoek te brengen aan het Panama kanaal. Tijdens dit bezoek kwamen er toevallig twee Nederlandse schepen voorbij varen. Vanuit Panama City zijn we, met een aantal tussenstops, teruggereisd naar San José in Costa Rica om mijn ouders uit te zwaaien.

Na het uitzwaaien van mijn ouders zijn we naar het eiland ‘Isla de Ometepe’ gegaan die op het meer van Nicaragua ligt en bestaat uit voornamelijk twee gigantische vulkanen. De kleinste vulkaan (Maderas) heb ik met een Amerikaanse reiziger beklommen in 6 uur. Vervolgens zijn we naar Leon gereisd om te sandboarden van de Cerro Negro vulkaan. Een erg gave ervaring wat zelfs met snowboard ervaring erg lastig is. 
Op onze terugreis naar Guatemala hebben we nog een tussenstop gemaakt in Copan om een bezoek te brengen aan de ruïnes. In Guatemala zijn we naar Antigua gegaan om daar de welbekende Semana Santa (Pasen) te vieren en afscheid te nemen van onze Guatemalteekse vrienden.

De laatste dagen van onze reis hebben we doorgebracht in Chemuc Champay. Hier hebben we een tour gedaan naar de turkooizen waterbronnen en de grotten van K’an Baa, gevolgd door tuben in een stromende rivier. Vanuit Chemuc Champay zijn we teruggereisd naar Guatemala City waar we het vliegtuig hebben genomen naar Amsterdam. 
Op 28 april kwamen we aan in Nederland en werden we ontvangen door een warm welkoms comité.

Dit was het laatste verhaal van dit avontuur. Ik hoop dat jullie veel plezier beleefd hebben bij het lezen ervan, Live your dream!!

Sjon

 

............................................................................................................................................................................


 

Onze laatste maand in Centraal Amerika...
De laatste maand in Centraal Amerika…

De eerste week in Costa Rica hebben we een auto gehuurd waarmee we de Poas vulkaan hebben bedwongen. Op deze vulkaan wordt in 2012 de Pocho gereden, acht keer de vulkaan beklimmen voor het goede doel. Dit is een afgeleide variant van de Alpe d’HuZes en initiatief van Edventure. Na een mistige top bereikt te hebben zijn we doorgereden naar Santa Elena. Na een spannende rit in het donker over onverharde wegen kwamen we laat aan in Santa Elena. In Santa Elena hebben we het natuur reservaat van Monte Verde bezocht, een vlindertuin en een canopytour gedaan. Bij een canopytour hang je gezekerd aan een zipline tussen de toppen van de bomen en glijd je van platform naar platform .De Canopy tour was een super gave ervaring! Met de supermanswing, waar je op grote hoogte boven het landschap, hangend op je buik, een zipline afgaat van ruim 1 km lang! Daarnaast was er ook de tarzanswing, een vrije val van 45 meter hoogte! Ook Corry en Cor hebben zich aan deze adrenaline kick gewaagd!
Dezelfde middag zijn we verder gereden naar de Arenal vulkaan. De Arenal vulkaan ligt aan een prachtig meer, een bijzonder mooie plek. Hier hebben wij de Catarata waterval bezocht en hebben we een bezoek gebracht aan de Baldi Hotsprings. Dit is een spa/resort met hele luxe (aangelegde) hot springs. Het park is opgezet, maar het water in de baden wordt wel op een natuurlijke manier verwarmd. De temperaturen van het water liepen op tot 67 graden. Wij zijn niet verder gegaan dan 41 graden. Heerlijk om hier een paar uurtjes relaxend te vertoeven! De volgende dag hebben we een regenwoud met hangbruggen bezocht.

Na Arenal zijn we doorgereden naar Tortuguero waar we de huurauto hebben achtergelaten en zijn verder gegaan met de boot! Om bij Tortuguero te komen moet je over een rivier. Deze boottocht was al een tour op zich. In Tortuguero zijn we vroeg opgestaan om het wildlife te spotten van het nationale park met een kanotour. Onze gids kon echt ieder dierengeluid nadoen wat een leuk effect gaf toen we een boom met brulapen passeerden. Tijdens deze tour kwamen we ook kaaimannen, luiaards, slangen, kolibries, spider- en cappucijn aapjes tegen.

Vanuit Tortuguero zijn we wederom met een schitterende boottocht naar Moin gegaan om vervolgens per bus door te reizen naar Puerto Viejo. In deze sfeervolle kustplaats hebben we een snorkeltour gedaan waar we oog in oog kwamen staan met een zusterhaai, lionfish, en een pijlstaartrog. Na deze snorkeltour hebben we een hike gedaan door het nationale park van Cahuita waar we vele dieren tegenkwamen.

Vanaf Puerto Viejo zijn we de grens over gestoken naar Panama. De grensovergang was een oude, smalle spoorbrug met een aantal oude planken erover. Later bleek tot ons verbazing dat hier zelfs nog een vrachtwagen overheen kon. In Panama kwamen we na een busrit en boottocht aan op het eiland Bocas del Toro. Ook hier hebben we een snorkeltour gedaan waarbij we ook dolfijnen hebben gespot en heerlijk hebben geluierd op een bounty eiland. De volgende dag hebben we ons gewaagd aan een tocht naar Playa de Drago op gehuurde fietsen. Vooraf twijfelachtig over de kwaliteit van de fietsen, kwamen we er met twee lekke banden nog goed vanaf. Door afwezigheid van plakspullen konden we na een looptocht een taxi terug nemen.

Via Bocas del Toro zijn we doorgereisd naar de hoofdstad Panama City. In Panama City hadden we een hotel met zwembad op het dak. Bij een bezoek aan het Panama Kanaal kwam de Holland-Amerika line langs varen en een vrachtschip uit Nijmegen. Panama City is een vrij moderne stad met veel wolkenkrabbers en een antiek gedeelte waar wij ons vermaakt hebben. Van Panama City zijn we weer richting het noorden gegaan, naar het bergdorpje Boquette. Door miscommunicatie ging de koffietour helaas niet door, wel hebben we natuurlijke hot springs bezocht, deze waren gelegen in een mooie omgeving. De tamme aap van de eigenaar gaf hier een mooie show door een topje te stelen en deze, ondersteboven hangend aan een boom, aan proberen te trekken. Ook werd een gewaarschuwde man van zijn bril beroofd en kon je de aap over je armen, schouders en hoofd laten slingeren. 
Na Boquette was het tijd om terug te keren naar Costa Rica waar we in de laatste dagen met Corry en Cor nog een bezoek hebben gebracht aan de kust van Manuel Antonio. Na een luxe overnachting vlakbij San Jose hebben we afscheid genomen en zijn we samen verder gereisd naar Nicaragua.

In Nicaragua zijn we naar het mooie eiland van Ometepe gegaan. Dit eiland, gelegen op het grootste meer van Centraal Amerika, bestaat uit twee gigantische vulkanen die verbonden worden door een landstrook. Op het eiland hebben wij de waterbaden Ojo del Agua bezocht. Daarnaast heeft Sjon de Maderas vulkaan beklommen, een tocht van 6 uur! Judith heeft een paardrijdtocht gedaan. Na ons twee dagen op het eiland te hebben vermaakt zijn we doorgereisd naar de koloniale stad Leon. Deze stad staat onder toeristen veelal bekend om het vulcanoboarden van de nabij gelegen vulkaan Cerro Negro. Bij aankomst in het hotel had de groep van die dag wel erg veel brokken gemaakt tijdens het boarden wat ons in twijfel bracht. Toch zijn we de volgende dag op pad gegaan om deze schitterende vulkaan te beklimmen met een board onder de arm. Op de top was het lavagrind van de actieve vulkaan nog warm onder onze voeten! In de afdaling ging Judith zittend als een raket naar beneden, Sjon had iets meer moeite staand op een snowboard. Gelukkig zijn we beide zonder kleerscheuren heelhuids beneden gekomen tijdens deze gave ervaring.

Vanuit Leon hebben we een lange busrit van twee dagen gemaakt naar het noorden om een bezoek te brengen aan de ruines van Copan. De ruines met vele beeldwerken, welke nog mooi intact waren, zijn gelegen aan een gezellig dorp waar we overnacht hebben. Na Copan zijn we doorgereisd naar Antigua (Guatemala) waar op dit moment Semana Santa (Pasen) werd gevierd. Tijdens deze dagen werden er vele processies (optochten) gehouden door de versierde straten waar vele nationale toeristen op af kwamen. Wij hebben van deze dagen gebruik gemaakt om tot rust te komen en de nodige souvenirs te kopen.

De laatste dagen van onze reis hebben we doorgebracht in Chemuc Champay. Hier hebben we een tour gedaan naar de turkooizen waterbronnen en de grotten van K’an Baa, gevolgd door tuben in een stromende rivier. Vanuit Chemuc Champay zijn we teruggereisd naar Guatemala City waar we het vliegtuig hebben genomen naar Amsterdam. 
Op 28 april kwamen we aan in Nederland en werden we ontvangen door een warm welkoms comité.

Hierbij de link met foto’s van onze rondreis met Cor en Corry en de laatste weken:
https://picasaweb.google.com/116865861556908688227/CostaRicaPanamaNicara...

Tot slot willen wij jullie allemaal bedanken voor de leuke reacties en het lezen van onze avonturen. Wij kijken met heel veel plezier terug op deze SUPER reis. Een mooie ervaring die we nooit meer zullen vergeten!

Liefs, 
Judith en Sjon

..............................................................................................................................................................................

 

Belize, Guatemala, Honduras en Nicaragua
Lieve allemaal,

Allereerst bedankt voor alle leuke reacties op de website en ook voor de vele mailtjes die wij ontvangen. In verband met de vele, leuke activiteiten lukt het ons niet altijd om iedereen (direct) te beantwoorden, excuses hiervoor!

Vanaf Tulum (Mexico) waar we in ons vorige verhaal zijn gebleven zijn we doorgereist naar Belize om het eiland Caye Caulker te bezoeken. Caye Caulker wordt ook wel “Barefoot Island” genoemd. Het eiland heeft zijn naam te danken aan de Caribische sfeer en de zeer vriendelijke locals die op blote voeten rondlopen. Het eiland heef zo´n 1300 inwoners, is 4 km lang en ongeveer 300 meter breed. Op het eiland hebben we vooral genoten van de sfeer, de mensen, het eten van momma´s ´little kitchen´en de helder blauwe zee. Wij hebben 1 dag een snorkeltrip gedaan en hebben gezwommen met nursesharks, sting ray´s (roggen), pilotfishes en barracuda´s! Het koraal was erg mooi en om zo dichtbij deze vissen te kunnen zwemmen was een super gave ervaring!

Van Caye Caulker zijn we doorgegaan naar het vaste land van Belize. Wij hebben de ferry gepakt naar Belize City waarvandaan we zijn doorgereist naar San Ignacio. Tijdens de trip hebben we een stop gemaakt in de hoofdstad Belmopan met maarliefst 16.000 inwoners.

Wij waren van plan om een aantal dagen in San Ignacio te blijven, maar we hebben de volgende dag al de bus gepakt naar Flores (Guatemala). Reden hiervoor was dat de prijzen voor de trips schrikbarend hoog waren.

Flores is een klein eiland te midden van een groot meer volgebouwd met huisjes, restaurants en hotels. Vanuit Flores hebben we een bezoek gebracht aan de ruines van Tikal. Om 05.00uur zijn we richting het park vertrokken zodat het nog rustig was en niet te warm. In het park waren naast brulapen, slingerapen, krokodillen, vogelspinnen en tropische vogels ook de ´zevenstappen slang´. Deze slang hebben wij van dichtbij kunnen bekijken. De gids vertelde ons dat deze slang zijn naam te danken heeft aan zijn zeer dodelijke gif. Als je door deze slang gebeten word kun je nog 7 stappen zetten voordat je sterft. Ongelovelijk dat zo´n kleine, dunne slang (niet groter dan 25 cm) zo dodelijk kan zijn.
Wederom een erg indrukwekkende ervaring, o.a door de grote en de ligging van de ruines midden in het tropisch regenwoud.

Vanuit flores zijn we doorgereist naar Rio Dulce waar we hebben overnacht in een lodge aan de ´zoete rivier´. Om bij de lodges te komen moesten wij een boot nemen. De lodges waren met elkaar verbonden door vlonders en bij het restaurant hingen handmatten waarin je lekker kon relaxen. Een leuke en unieke plaats waar wij 2 nachten hebben geslapen. Vanuit Rio Dulce hebben we de waterval Finca Paraiso bezocht. Dit is een waterval die verbonden is met een heetwater bron. De temperatuur van het water was heerlijk warm. Bovenaan de waterval kwam je bij de bronnen, het water wat hier uit kwam was zo heet dat je je handen er niet in wilden stoppen. De bron bevatte modder, welke goed bleek te zijn voor je huid en waarmee wij ons dus lekker hebben ingesmeerd!

Vanuit Rico Dulce hebben wij een indrukwekkende boottrip gemaakt naar Livingstone. Een tocht die zo´n 2,5 uur duurde. Tijdens de tocht die starte op een meer, overging in een rivier en eindigde in de Caribische zee hebben wij veel mooie dingen mogen zien.
In Livingston zelf hebben wij niet veel bijzonders gedaan wel zijn we in contact gekomen met een stel uit Noorwegen/Zweden (Pernilla en Fredrick) en 2 levensgenieters uit Italie (Mario en Julliano) waarmee wij zijn doorgereist naar het eiland Roatan (Honduras).

Op Roatan waren wij voornamelijk om te duiken en te snorkelen. Sjon heeft hier in 4 dagen zijn PADI open water diver licentie behaald. Judith was al in het bezit van een duiklicentie en kon hierdoor ook mee duiken. Het rif op Roaten is zeer groot en indrukwekkend. Het mooiste rif dat wij tot nu toe hebben gezien. Koraalmuren van meters hoog, waar je boven, onder en tussendoor kon duiken. Tijdens het duiken hebben wij schildpadden, lionfishes, kingscrabs, octopussen en heel veel andere tropische vissen gezien.
Samen met de Italianen en het Noors/Zweedse stel hebben wij 4 heerlijk, relaxte dagen op het eiland beleeft en genoten van de Italiaanse kookkunsten van onze nieuwe vriend Mario!

Vanaf Roatan zijn we samen met het Noors/Zweedse stel doorgereist naar het vaste land van Honduras. Na een kort bezoek aan het meer van Yojoa hebben we een lange rit, van ruim 12 uur, in een chickenbus doorstaan om uiteindelijk aan te komen in Nicaragua. Onderweg kwamen we een vrouw tegen die ruim 2 uur reisde naar de hoofdstad om daar lekkere pizza´s te kopen. De eerste stop in Nicaragua was in Esteli, dit was een overnachtingstop want de volgende dag hebben we afscheid genomen van Fredrick en Pernilla en zijn we samen verder gereist naar Granada.

Granada is een koloniale stad met een grote geschiedenis, gelegen aan het grootste meer van Centraal Amerika. Het meer is zo groot dat het aan de kust net lijkt of je naar de branding van de zee kijkt. Midden op het meer van Nicaragua ligt ¨Isla de Ometeppe¨ welke wij op onze terugreis naar Guatemala willen bezoeken.
In Granada verbleven we in een leuk hotel aan de autovrije en sfeervolle hoofdstraat. Er waren veel gezellige restaurantjes en barretjes. Toevallig kwamen wij hier ook weer de 2 Italianen tegen! We hebben 2 tours gedaan in Granada. Als eerste hebben wij de actieve Masaya vulkaan beklommen. Bovenop de vulkaan had je een prachtig uitzicht over het land en de krater. Uit de krater kwamen gassen, welke s`avonds nog heftiger waren waardoor wij een gasmasker moesten dragen. Ook hebben we hier een lavatube bezocht. Dit is een tunnel van ongeveer 1 km lang, ontstaan door een vulkaanuitbarsting.
De andere tour die wij hebben gedaan was een eilandentour. Voor Grananda liggen 365 kleine eilandjes, welke (waarschijnlijk) zijn ontstaan door de vulkaanuitbarsting. Wij hebben een aantal van deze eilandjes bezocht. Er waren veel apen te zien en veel mooie bomen en planten. De verse mango´s konden we hier van de grond oprapen, deze smaakte heerlijk!

Na Granada zijn we doorgetrokken naar San Juan del Sur(f)! Dit is een surfstadje aan de Pacific Ocean waar wij voor 1 dagje zelf de surfplank hebben uitgeprobeerd. De zee was hier erg wild en de golven wel 3 meter hoog. Door de hoge golven was het best pittig om het surfen onder d e knie te krijgen maar het was erg leuk om te doen!

Vanuit San Juan del Sur zijn we verder gegaan naar Costa Rica. Allereerst naar San José om daar Corry en Cor op te halen. Zij kwamen 23 maart aan om 3 weken met ons rond te reizen.

In het volgende verhaal zullen wij jullie (of misschien wel Corry) vertellen hoe onze 3 weken in Costa Rica en Panama zijn bevallen!

Via de onderstaande link kunnen jullie de foto´s zien tot aan San Juan del Sur.
https://picasaweb.google.com/116865861556908688227/MexicoCayeCaulkerBeli...

Liefs,
JenS

.....................................................................................................................................................................................

Mexico was super! Op naar Belize..
Lieve medereizigers,

Allereerst hartelijk dank voor alle leuke reacties! Dit keer hebben we ook een aantal foto`s Online kunnen zetten .

Momenteel zijn wij in Tulum (Mexico), waar vandaan we morgen verder reizen naar Belize. In totaal zijn we drie weken in Mexico verbleven wat ons super bevallen is. Met ons vorige verhaal zijn we geèindigd in de nachtbus van Veracruz naar Villahermosa. In Villahermosa hebben we een bezoek gebracht aan Parque Museo de la Venta, een openlucht museum waar Olmeken koppen tentoon gesteld staan. Ook waren er in dit park, zowel binnen als buiten de hokken, dieren te zien. De volgende dag zijn we alweer vertrokken naar Palenque om de ruìnes te bezichten. Hier sliepen we in een hutje midden in de jungle, waar `s nachts brulapen te horen waren. Het geluid wat deze brulapen maken kunnen wij niet precies omschrijven, maar het zit ergens tussen een wolf, een olifant en een leeuw . De eerste dag zijn we hiervandaan naar Agua Azul geweest en een waterval genaamd Misol-Ha. Agua Azul was sprookjesachtig helder blauw water waar je in mocht springen om een bad te nemen. Ondanks redelijk wat toerisme was dit een schitterende dag. De volgende dag hebben we een bezoek gebracht aan de ruìnes van Palenque, erg indrukwekkende Mayastad en super mooi gelegen in de jungle. Die avond hebben we een nachtbus genomen naar Merida.

Merida is een typisch Mexicaanse stad waar in het weekend veel straatartiesten en bandjes optreden. Doordat we hier op zondag aankwamen konden hier mooi van meegenieten. Ook kwamen we hier wederom Tim tegen uit Australiè en zijn (nieuwe) vriendin Camila waarmee we de volgende dag een bezoek hebben gebracht aan de ruìnes van Uxmal. Ook deze ruìnes waren erg indrukwekkend, groot en gelukkig minder toeristisch. De volgende dag zijn we doorgereisd naar de bekende ruìnes van Chitchen Itza, erg toeristisch met veel marktkraampjes maar wel heel mooi! Hier hebben we veel (actie) foto`s gemaakt waarvan er een aantal in de toegevoegde link te vinden zijn. Na het bezoek aan Chitchen Itza zijn we doorgereisd naar het kleine en gezellige koloniale dorp Valladolid. Hier hebben we overnacht in een hostel die door een Nederlander gerund wordt. De volgende dag hebben we een fiets gehuurd waarmee we een paar cenotes (zinkgaten) hebben bezocht. De eerste was ondergronds met stalagmieten, stalactieten en helder blauw water. Een erg indrukwekkend, natuurlijk fenomeen waar ook in gezwommen mocht worden. De tweede die we bezocht hebben was bovengronds en had vissen die aan je voeten gingen knabbelen. (filmpje!)

De volgende dag zijn we vertrokken naar het touristische Playa del Carmen. Prachtige witte stranden met palmbomen en een helder blauwe zee. Hier wordt je door iedereen in het Engels aangesproken en staan de prijzen in Dollars vermeld. Hiervandaan hebben we een veerpond gepakt naar het eiland Cozumel voor een snorkeltour. Tijdens deze tour deden we drie riffen aan met de mooiste vissoorten. De gids had visvoer bij zich zodat het wemelde van de vissen om je heen. Die dag hebben we nog een scooter gehuurd om de rest van het eiland te verkennen.

Vanuit Playa del Carmen zijn we doorgegaan naar Tulum waar we ons momenteel nog steeds bevinden. De eerste dag zijn we naar het strand van Akumal geweest waar we in de zee tussen tussen de groene zeeschildpadden hebben gesnorkeld. Deze beschermde megaschildpadden van bijna 1 meter kwamen zo dichtbij dat je ze bijna kon aanraken. Met een mooi rif en veel verschillende vissoorten was dit een super gave belevenis. Vandaag hebben we een bezoek gebracht aan de ruines van Tulum, gelegen aan de kust. De lokatie is super mooi maar de ruines waren minder indukwekkend dan de voorgaande ruìnes. In de middag hebben we heerlijk op het witte strand gelegen tussen de palmbomen en een helder blauwe zee.

Zoals eerder geschreven vertrekken we morgen naar Belize. Eerst hebben we de bus naar Chetumal, waarvandaan we door willen naar èèn van de eilanden. Belize heeft het op èèn na grootste rif van de wereld gelegen naast prachtig witte eilanden. Hierna gaan we door naar Guatemala om de ruines van Tikal te bezichtigen en het Caribische Rio Dulce. Ook staat er nog een paar dagen duiken in Honduras op het programma en via Granada en Leon in Nicaragua reizen we door naar Costa Rica waar de ouders van Sjon ons komen opzoeken.

Dit was het weer voor vandaag. Veel plezier met het bekijken van de foto`s op de link hieronder!

Liefs,

Judith en Sjon

...................................................................................................................................................................................

 

De eerste 2 weken van onze rondreis
Hallo lieve thuisblijvers,

Maandag 31 januari begon dan eindelijk onze lang verwachte rondreis. 
Na een reis van ruim 19uur kwam ik aan op het vliegveld van Guatemala City. De vliegreis is me erg meegevallen. Sjon stond mij op het vliegveld op te wachten met een mooie bos rode rozen (de charmeur!) Na 3,5 maand zonder elkaar was het erg fijn om elkaar weer te zien! Met een taxibusje zijn we naar Antigua gereden waar we 3 nachten hebben geslapen in een sfeervol en knus hoteletje. De eerste dagen heeft Sjon mij Antigua laten zien. Erg leuk om te zien en te horen waar hij al die tijd is verbleven. Antiqua is, zoals Sjon jullie al eerder vertelde, een mooie, koloniale stad met sfeervolle parkjes en authentieke gebouwen. De eerste ochtend heb ik mogen genieten van een typisch guatemalteeks ontbijt; huevos con frijoles! De eerste dag was tevens de dag dat ik jarig was, dit hebben wij heerlijk samen gevierd. S avonds zijn wij lekker uit eten geweest, Sjon heeft me goed verwend! De overige dagen hebben wij ons prima vermaakt in Antigua!

Donderdag 3 februari zijn wij met de bus vertrokken richting het San Juan la Laguna, bij het meer van Atitlan. Hier heb ik kennis mogen maken met het gastgezin waar Sjon ruim 7 weken heeft gewoond. Ontzettend lieve en gastvrije mensen. Wij werden vriendelijk ontvangen en zijn 3 dagen goed verzorgd! 
De volgende morgen zijn we naar San Pedro geweest en hebben daar de boot gepakt naar Panajachel. Beide 2 schitterende dorpjes gelegen aan een indrukwekkend meer. De maya bevolking loopt hier rond in de orginele kledij en trekken er elke morgen op uit om hun handel te verkopen. Op straat hebben we heerlijke verse vruchtensappen gedronken, 0,50ct voor een halve liter. Heerlijk!
 
Na bijna 4 maanden zonder kapper werd het voor Sjon wel weer eens tijd om zijn lange, blonde manen te kortwieken en hebben wij een plaatselijke kapster opgezocht. Na even gecheckt te hebben of ze wel echt “proffesioneel” was durfde hij het aan om in de stoel te gaan zitten. De vrouw begon wild te knippen (lees;happen). De schaar weigerde een aantal keer, aan het gezicht van Sjon kon je zien dat hij er steeds minder vertrouwen in leek te hebben. Maar geduld is een schone zaak blijkt ook weer in dit geval want het resultaat is dat hij weer een lekker fris koppie heeft!

Zaterdag 3 februari hebben wij mogen deelnemen aan een traditionele maya-ceremonie. Na een flink tochtje door de bergen, tot we de juiste plek hadden gevonden, begon deze bijzondere ceremonie aan de voet van een grote boom. Waar volgens deze “maya sacerdote”(religeuze maya vrouw, bevoegd om ceremonies uit te voeren. Met -volgens hen- paranormale gaven.) De sacradote vertelde dat honderden jaren geleden haar voorouders op deze plek ook ceremonies hielden. Tijdens de ceremonie werd er een vuur opgebouwd bestaande uit verschillende, natuurlijke producten welke werden geofferd. O.a kaarsen, harsblokjes en gedroogde planten. De ceremonie duurde ruim een uur. Beiden gingen wij er nuchter in en tijdens de cermonie kregen wij niet zoveel mee van wat er gebeurde. Dit kwam o.a. doordat de vrouw in het Tz’utujil sprak. Maar aan het eind van de cermonie waren wij beiden erg onder de indruk over wat de vrouw ons vertelde. De vrouw wist karakter eigenschappen over ons te benoemen die klopte. Deze dag hebben wij ook het weefproces mogen zien en uitproberen! Dat is toch veel lastiger dan dat het er uit ziet. De vrouwen maken de mooiste doeken, sjalen, tassen etc, waar ze soms wel 2 weken mee bezig zijn!

Zondag 6 februari zijn we vroeg in de morgen vertrokken naar Panajachel om daar de bus te pakken naar onze volgende bestemming: Mexico! Na een rit van ruim 10 uur kwamen we aan in San Cristobal de las Casas. Een sfeervol plaatsje waar veel toeristen neerstrijken. Die avond hebben we een hotel opgezocht, wat rondgewandeld en zijn daarna lekker gaan slapen!
Maandag hebben we de Canyon del Sumidero bezocht. Dit is een rivier te midden van gigantisch grote rotsen. Met een snelle boot, vol Mexicaanse vrouwen op leeftijd, die continu
 
“ oohhh fantasticoooo” riepen, hebben wij onze ogen uitgekeken. Het was een schitterend gezicht om hier tussendoor te scheuren. Onderweg hebben we aapjes en krokodillen gespot.

San Juan Chamula is een indianendorp waar wij de volgende dag naar toe zijn gegaan. Dit dorp is in vergelijking met San Christobal een stuk armoediger. De kleding die zij dragen is gemaakt van geitenwol. De mannen lopen rond in jassen en de vrouwen in dikke,stuge rokken gemaakt van deze stof die eruit ziet als een berenvel. Alsof we een kijkje namen in de oertijd! Wij hebben een bezoek gebracht aan de kerk . Van buiten was het een kerk zoals vele andere hier maar van binnen was het bijzonder om te zien. De grond lag vol met dennennaalden en er brande honderden kaarsjes. Er werd veel gebeden, geofferd en er werden ook bij mensen ceremonies uitgevoerd.
De laatste dag in San Cristobal zijn we naar de meren van Montebello en de Chifflon watervallen geweest. Deze meren liggen in een groot natuurreservaat in totaal zijn het er 59, we hebben er 6 bezocht. Een aantal meren lijken ieder, door de lichtinval, een andere kleur te hebben.
 
De Chifflon watervallen waren erg indrukwekkend. Het masale water wat naar benenden viel maakte een oorverdovend kabaal. Het water was ontzettend helder. Het was een erg warme dag, maar door de nevel van de waterval kregen wij wat verkoeling.

Woendag 9 op 10 februari hebben we de nachtbus gepakt naar de deelstaat Oaxacaa waar we in de gelijknamige hoofdstad zijn verbleven. In vergelijking met San Cristobal een stuk welvarender. Na de eerste dag de stad te hebben verkend zijn we vrijdag naar de Hierve del Agua gegaan. Dit zijn natuurlijke waterpoelen midden in het hooggebergte. Een flink stuk hobbelen achterin de jeep maar het uitzicht was genieten! 
Monte Alban stond de volgende dag op de planning. Dit zijn de grootste ruines van Mexico en staat op de werelderfgoed lijst van Unesco. Heel toevallig zag Sjon hier zijn reisgenoot Tim, waar hij in Guatemala een aantal dagen mee optrok.

Zondag 13 februari zijn we verder getrokken naar de golf van Mexico, naar de kuststad Veracruz. Het scheveningen van Mexico met zijn boulevard, tentjes en straatartiesten. Veel locals komen deze stad bezoeken. Het is een moderne, bruisende havenstad. Op dit moment zijn ze vollop bezig met de voorbereidingen van het Carnaval. Langs de hoofdweg staat kilometers aan tribune opgebouwd. 
De dag van de liefde ontkom je hier niet aan, alles staat hier in het teken van Valentijnsdag. Wij hebben deze dag een bezoek gebracht aan het grootse Aquarium van Mexico. Hier hebben we een groot aantal van de vissen bekenen die wij straks mogen bewonderen met het snorkelen! Naast haaien, vele vissoorten en dolfijnen waren er ook zeekoeien en die zwomen niet alleen in het Aqaurium rond!

Vanavond pakken wij weer een nachtbus naar het zuidelijk deel van Mexico. Als eerste bezoeken wij de Villahermosa, vervolgens Palenque, Yucatan, Tulum, Chichteniza en Playa del Carme, hierna trekken we door naar Guatemala.

Wij zullen jullie op de hoogte houden van de fantastische dingen die wij hier mee maken en zien! We genieten vollop!

Liefs,
Sjon & Judith


 

 

 

 

 

 21-12-2010


Vulcan del Fuego, Vulcan Acatenango, verhuizing naar San Juan de Laguna.

De lessen in Guatemala City en Antigua zijn met een voldaan gevoel afgesloten. Momenteel schrijf ik vanaf het Meer van Atitlan, een schitterend meer ter hoogte van 1.500 meter omringd door bergen en vulkanen. Wederom uitzicht op vulkanen, nu hebben ze er ook een leuk meer bij geplaatst:). Hier verblijf ik vier weken in San Juan de Laguna om les te geven aan een groep kinderen en een groep jongeren van een vrouwencoöperatie die kleding weven. Na deze weken vervolg ik mijn reis voor een paar dagen naar de oostkust van Mexico. Het is in Centraal Amerika niet mogelijk om langer dan drie maanden in een land te verblijven zonder verblijfsvergunning.

Zondag 21 November zijn we met zeven personen (huisgenoten en een paar vrienden) begonnen aan de beklimming van de Acatenango vulkaan. Een klim vanaf 1.350 meter naar een hoogte van 3.974 meter. Rond half twaalf s’avonds vertrokken we met mijnwerkerslampen en rugtassen vol voedsel en extra kleding. Omdat het niet was gelukt om een gids te regelen hebben we het erop gewaagd om zonder te gaan. Een onverstandige beslissing, na drie uur klimmen liep het pad uit op rotsen en waren er geen mogelijkheden om een andere route in te gaan. De enige optie was een uur terug lopen om een ander pad in te gaan. Hier hebben we besloten om terug te gaan en het op een andere dag met gids proberen. Op de terugweg werd er nog een vuur gemaakt om het eten te koken en koffie te zetten. Om vijf uur s’ochtends kwamen we weer terug in Alotenango. Ondanks dat onze missie niet geslaagd was hebben we toch veel lol gehad, voornamelijk door een aantal prettig gestoorden in de groep.

Woensdag 24 November was poging 2 met gids. We zijn om 9 uur ‘s avonds vertrokken om de zonsopkomst boven te kunnen meemaken. De route was grotendeels een smalle geul omhoog met boomstronken, struiken en rotsen. Lang geleden dat ik zolang en zoveel heb afgezien. Onderweg hadden we prachtige vergezichten over dorpen, vulkanen en de kustlijn. Het was zelfs mogelijk om in de verte de hoofdstad te zien glinsteren. Om 6 uur ‘s ochtends kwamen we boven op de Fuego vulkaan waar we van een schitterende zonsopkomst konden genieten. Boven was het wel heel koud, het vroor zelfs bij de zonsopkomst.

Na de zonsopkomst zijn we een stuk afgedaald richting de hoger gelegen Acatenango vulkaan, deze ligt aan de Fuego vulkaan vast. Hier hebben we een vuur gemaakt om eten te koken en koffie te zetten. Vanaf dit punt was het nog twee en half uur naar de top. Doordat de meesten er al flink doorheen zaten en hier de mogelijkheid was om te wachten ben ik met twee huisgenoten verder gegaan. Door de zon die behoorlijk fel was geworden, lavasteentjes waardoor je iedere stap weer terug zakte, de stijgingsgraad en een hoogte tegen de 4.000 meter was dit echt afzien. Ondanks dat er na de zonsopkomst behoorlijk wat wolken tevoorschijn waren gekomen hadden we schitterende uitzichten. Onderweg was er nog één persoon afgehaakt en kwamen we uiteindelijk met twee personen boven.

Het eerste deel van de afdaling was erg makkelijk, skiënd door lavagrind naar beneden de rotsen ontwijken achtervolgd door een grote stofwolk. De rest van de afdaling ging erg snel, afremmend aan bomen en takken en struikelend over rotsen. Op een paar schaafwondjes na is iedereen er vrij goed vanaf gekomen. Uiteindelijk kwamen om 17.30 uur afgemat aan in het dorp, Alotenango.

Zaterdag 27 november ben ik vertrokken naar het San Juan de Laguna, gelegen aan het Meer van Atitlan. Hier geef ik momenteel les aan een groep kinderen en een groep jongeren. De leerlingen zijn erg enthousiast wat het lesgeven erg leuk maakt. De voertaal hier is Tzutuhil’, een maya-taal wat voor mij net zo bekend is als het Turks. Gelukkig spreekt iedereen daarnaast en in mijn bijzijn ook Spaans. Iedere dag geef ik les vanaf 14.00 tot 17.30 uur. In de ochtend zijn we nog met een aantal voorbereidingen voor de vakantiebeurs bezig. Verder heb ik, doordat ik hier geen reistijd heb, voldoende tijd om van de schitterende omgeving te genieten.

San Juan de Laguna is een vrij rustiek maar vrolijk dorp. Het staat bekend als het schoonste dorp van Guatemala. Op loopafstand hiervandaan ligt het toeristische San Pedro de Laguna waar voldoende barretjes en restaurants te vinden zijn. Voornamelijk in de avond zijn hier veel hippies van over de hele wereld te vinden.
In San Juan verblijf ik bij een groot gastgezin met een moeder, zes kinderen en een paar kleinkinderen. Met de jongste twee jongens van rond mijn leeftijd trek ik erg veel op. Zo heb ik een ochtend meegeholpen met koffiebonen plukken en zijn we op stap geweest in San Pedro de Laguna. Ook hebben we de zogenaamde ‘Indian Nose’ beklommen, een klim van 1,5 uur met schitterende uitzichten over het meer. Voor de komende weken staat de San Pedro vulkaan nog op de planning om te beklimmen. Deze week heb ik ook een paar keer in het meer gezwommen.

Dit was het weer voor vandaag. Vriendelijk groet vanuit een zonnig Guatemala!

Hasta la vista..

Sjon

................................................................................................................................................................................  

 
28-11-2010
 
 
De eerste lessen en feestdagen…

In dit bericht zal ik iets schrijven over de lessen, de Guatemalteekse ‘chicken bus’ en feestdagen hier in Guatemala.

De eerste lessen zijn goed verlopen. Het eerste en grootste cultuurverschil kwam al direct naar voren, namelijk de tijd. Voor een Guatemalteek is de tijd niet erg belangrijk. Zo kan het gemakkelijk voorkomen dat er een half uur nadat de les gestart is nog iemand komt aanschuiven. Als de les om tien uur begint wordt dit dan ook meestal kwart over tien. Voor mij geen enkel probleem, gewoon iets om van te voren rekening mee te houden.
Niet iedereen kan iedere les aanwezig zijn vanwege andere verplichtingen, waardoor er gemiddeld 5 deelnemers aanwezig waren. Voor zowel het project in Guatemala City als het project in Antigua was het niveau verschil erg hoog. Met een aantal kun je een redelijk gesprek voeren in het Engels en een aantal moeten de dagen van de week nog leren of zelfs tot tien tellen. Dit maakt gezamenlijk lesgeven erg lastig, waardoor ik ze veelal bezig probeer te houden in groepen aan oefeningen en teksten. Voor de beginners ben ik vaak uitleg aan het geven en bij de gevorderde is het enkel het beantwoorden van vragen. De lessen zijn vaak ook erg gezellig en ik geniet ervan om dit te doen. Na drie weken lesgeven hebben de deelnemers al aardige vorderingen gemaakt.

Om naar de lessen te gaan reis ik iedere dag met de ‘chicken bus’. Chicken bussen zijn tweedeklas bussen die voornamelijk door locals gebruikt worden. Als het meezit kun je zitten op een bank met je knieën tegen de bank ervoor. Deze bankjes zijn ooit ontworpen voor twee personen maar hier is het gewoonlijk om er met drie personen op te zitten. Met een gangpad van nog geen 15 centimeter zit je hierdoor als derde persoon schouder aan schouder met de derde persoon van het bankje ernaast. Als je denkt dat dit vol genoeg is komen er ook nog mensen in het gangpad staan/hangen. De chauffeurs van deze bussen rijden veel harder dan de gemiddelde personenauto. Inhalen in de bocht is dan ook niet ongebruikelijk, waarbij iedereen met volle macht iets beet pakt om in het gareel te blijven. In de bus wordt gezellige latino muziek gedraaid en is iedereen vrij vriendelijk. Voor, na en tijdens te rit komt er altijd wel een snackverkoper de bus in op zoek naar klandizie. Tot slot is er nog de ayudante (helper van de chuaffeur). Deze aydante komt als de bus helemaal propvol zit met mensen nog even tussendoor om geld te vragen voor de reis. Tijdens de rit hangt hij naast de bus om aan mensen te vragen of ze ook die richting opmoeten. Bij de halte worden alle steden door ayudantes in koor geroepen. Voor een ayudante is het ook geen probleem om tijdens de rit even een koffer van iemand van het dak te halen. Deze mensen roep ik bij deze uit tot helden van Guatemala. Oorspronkelijk hebben deze bussen de naam ‘chicken bus’ gekregen omdat het niet ongebruikelijk is hier om kippen mee te vervoeren, iets wat ik deze week voor het eerst gezien heb.

Maandag 1 november werd hier “El Día de Los Muertos” (dag van de doden) gevierd. De avond ervoor was er nog een gezellige Halloween party. El Dia de Los Muertos is een vrolijk evenement waarbij de doden worden geëerd. Iedereen gaat op deze dag naar de begraafplaats om vliegers op te laten. Deze vliegers worden gezien als een manier om te communiceren met de doden. Het wapperen van de staart moet de slechte geesten verjagen zodat de goede geesten deze dag kunnen beleven met hun nabestaanden. Ook worden de graftombes versierd door de nabestaanden. Op deze dag ben in naar Santiago Sacatepéquez gegaan, wat wordt genoemd als de spectaculairste viering van het land. De grootste vliegers hier lopen op tot een diameter van 20 meter. Met alle kleuren verwerkt in deze vliegers was dit een erg mooi gezicht. Naast dit waren er nog vele andere festiviteiten deze dag.

Tot de volgende keer!

Sjon
  
 ................................................................................................................................................................................ 
 
 01-11-2010
 
 
Hieronder vind u een verslag van mijn eerste week in Guatemala, met onder andere de beklimming van de Pacaya Vulkaan en het ontvangst bij de projecten in Guatemala stad en Antigua.
 
Zondag erg vroeg opgestaan om aan het avontuur te beginnen. Op het vliegveld afscheid genomen van familie, vriendin en haar ouders. Het vliegtuig vertrok even na 10 uur voor een 11 uur durende vlucht naar Houston (USA). Hier moest ik 5 uur wachten voor de volgende vlucht naar Guatemala City. Deze vlucht van 2,5 uur heb ik al slapende doorgebracht. Op de luchthaven werd ik opgewacht door Franklin, een medewerker van het HipHop project in Guatemala City. Samen zijn we per taxi direct doorgereden naar een hotel in de stad om hier de nodige rust te pakken.
 
De volgende dag had ik een bespreking met Esther, de Nederlandse oprichtster van het HipHop project, en een aantal Guatemalteekse medewerkers. Bij dit project wordt door middel van hip-hop aan de jongeren een alternatief geboden op de straat en het bendelidmaatschap. Wekelijks komen hier 400 tot 500 jongeren om lessen te volgen of te oefenen.
Na het voorstellen hebben we de data afgesproken waarop de lessen zullen plaatsvinden. Drie keer per week (maandag, woensdag, vrijdag) les van 12 tot 2 uur. Het niveau van de deelnemers in dit project is erg laag. Wel zijn ze erg enthousiast, dankbaar en gemotiveerd om de Engelse taal te leren. Tijdens de bespreking had ik gezorgd voor stroopwafels, wat een groot succes bleek te zijn. De rest van de dag heb ik gebruikt om deze indrukwekkende stad te verkennen.
 
Op dinsdag ben ik naar Antigua afgereisd met een “chicken bus” voor een afspraak met het project EsperanzArte. Later meer over deze bussen. Antigua is een schitterende authentieke stad met een grote geschiedenis. Ooit was Antigua een van de grootste steden van het Spaanse rijk en het bestuurscentrum voor heel Midden-Amerika. Tegenwoordig is het een sfeervolle toeristentrekpleister die uitbarst van monumentale gebouwen omringt door vulkanen.
Voor dit project ga ik ook drie keer per week lesgeven. Op dinsdag, donderdag en zondag van 10 tot 12 uur. Gelukkig hoef ik hiervoor niet zoveel te reizen als voor het andere project. Eén van de deelnemers, Edgar, heeft een kamer waar ik kan verblijven deze periode in het narbijliggende Alotenango. Na deze ontmoeting ben ik weer teruggekeerd naar mijn hotel in Guatemala City.
 
Woensdag heb ik mijn spullen gepakt in Guatemala stad en ben ik doorgegaan naar Antigua. In Antigua aangekomen kreeg ik te horen dat mijn kamer nog niet helemaal gereed was, maar dat ik wel in een hotel kon verblijven. Aangezien dit gratis was voor mij had ik er helemaal geen problemen mee.
 
 
Donderdag had ik een vrij rustige dag. De lessen voorbereid die maandag 25 oktober van start gaan. Ook heb ik in het hotel een Engels stel ontmoet waarvan de man erg graag een vulkaan zou willen beklimmen. Vrijdagochtend was het vroeg opstaan om de Pacaya vulkaan te gaan beklimmen. Een tocht van 1,5 uur omhoog met schitterende uitzichten. De tocht op deze actieve vulkaan ging bijna tot de top wat erg veel weg had van een maanlandschap. Wat ik me hierbij voorstel tenminste. Hier was het mogelijk om in een grot te klimmen waar de temperaturen erg hoog opliepen en natuurlijk het gebruikelijke smelten van marshmallows. Een Amerikaanse toerist bij ons in de groep had zijn haar verbrand aan de stenen bij de ingang van deze grot. Vrijdagavond ben ik doorgegaan naar Alotenango, een dorp vlakbij Antigua waar ik de komende periode verblijf. Dit dorp is kent totaal geen toerisme en heeft weinig bezienswaardigheden. Wel is er een sprookjesachtig uitzicht op drie vulkanen, namelijk Fuego, Agua en Acatenango. De laatste is actief en als het donker is kun je de lava op de top zien gloeien.
 
Zaterdag was er een benefiet galadiner ter bescherming van het meer van Atitlan. Doordat Edventure dit ondersteund werd ik hiervoor uitgenodigd samen met twee medewerkers van EsperanzArte. Tijdens dit 5-gangen diner werd, onder het genot van een Guatemalteekse band, de nieuwste collectie van een Europese wijnexporteur gepresenteerd. Tijdens dit vijf sterren diner keken we alle drie onze ogen uit, het was heerlijk.
 
Maandag begint de eerste week waarin ik les zal geven. De groepen zijn erg divers qua niveau, ben benieuwd hoe dit zal verlopen. Volgende week zal ik hier iets over schrijven.
 
Hasta la vista!
 
Sjon
 
................................................................................................................................................................................